Obrenović

Heraldika doma kroz istoriju

1. 1815–1819Knez Miloš

   Vođ Drugog srpskog ustanka i prvi knez obnovljene Srbije služio se pečatom pre nego što je država dobila grb. Na Miloševom pečatu iz 1819. štit sa krstom i četiri ocila leži pod plaštom, a iznad njega, umesto krune, stoji kalpak sa perjanicom — znak kneza koji vlada u okviru Osmanskog carstva. Knežev pečat sa natpisom „Miloš Obrenović, prvi knjaz srpski” već nosi štit sa krstom i ocilima pod plaštom i kneževskom krunom, u vencu. Sa hatišerifima 1830. i 1833. Srbija dobija autonomiju, a kneževsko znamenje svoje mesto.

   Grb kneza Miloša, prema pečatu iz 1819.Pečat kneza Miloša
2. 1835Gospodar Jovan

   Milošev brat, gospodar Jovan Obrenović, istakao je grb na pročelju svog konaka u Čačku, podignutog 1835: plavi štit sa srebrnim krstom i četiri ocila, pod krunom, pridržavaju dva zlatna lava, a iznad je polumesec sa zvezdom. Retko je sačuvano svedočanstvo o heraldici članova doma van vladarske linije.

   Grb gospodara Jovana, sa pročelja konaka u Čačku
3. 1815–1882Kneževski dom

   Grb Kneževskog doma Obrenovića, iz vremena kada je Srbija bila kneževina: pod kneževskom krunom i crvenim plaštom postavljenim hermelinom crveni štit sa belim krstom i četiri ocila, preko kojeg je uspravni mač između godina 1389. i 1815, u vencu; ispod štita traka sa geslom. Godine Kosovskog boja i Takovskog ustanka postaće trajni znak dinastije.

   Grb Kneževskog doma Obrenovića
4. 1839–1868Knez Mihailo

   Knez Mihailo, koji je vladao 1839–1842. i 1860–1868, nosio je lični grb izveden iz državnog: u crvenom štitu pod kneževskom krunom beli krst sa četiri ocila, a čuvari su zlatni lav sa sabljom i zelena zmija; ispod štita vise odlikovanja. Alijansni grbovi kneza Mihaila i kneginje Julije Hunjadi sačuvani su na kaminu u glavnoj dvorani dvorca u Ivanki pri Dunavu, u današnjoj Slovačkoj — spoj srpskog grba sa grbom ugarske plemićke porodice Hunjadi od Ketelja.

   Grb kneza MihailaGrbovi kneza Mihaila i kneginje Julije, Ivanka pri Dunavu
5. 1868–1882Knez Milan IV

   Grb kneza Milana Obrenovića IV, koji će 1882. biti proglašen za kralja Milana I, beleži zrelu kneževsku heraldiku: pod plaštom i krunom štit sa krstom i ocilima, mačem i godinama 1389. i 1815, opkoljen zelenom zmijom koja grize svoj rep, a na traci geslo TEMPUS ET MEUM JUS — „Vreme i moje pravo”.

   Grb kneza Milana IV
6. 1882Kralj Milan I

   Proglašenjem kraljevine 1882. dom počinje da koristi mali grb Kraljevskog doma: u crvenom štitu pod kraljevskom krunom beli dvoglavi orao, na čijim je grudima ovalni štitić sa mačem između godina 1389. i 1815, opkoljen zlatnom zmijom koja grize svoj rep. Kralj Milan I bio je i vitez švedskog Ordena Serafima, pa je njegov grb naslikan i po pravilima tog reda — zlatni dvoglavi orao u crvenom štitu pod kraljevskom krunom, okružen lancem Ordena Serafima.

   Grb kralja Milana I kao viteza Ordena Serafima
7. 1889–1903Kralj Aleksandar

   Kraljevska standarta Aleksandra Obrenovića, poslednjeg vladara iz doma, nosila je veliki grb pod plaštom na polju u srpskoj trobojci, oivičenom bordurom od trouglova. Ubistvom kralja Aleksandra i kraljice Drage u Majskom prevratu 1903. dinastija je ugašena.

   Kraljevska standarta Aleksandra Obrenovića